وداع نكرده نازنين با تو وداع مي كنيم

جملگي ابر مي شويم

جملگي باران

و مي باريم

بر مزار گل پوشت

تا از اين خاك شقايقي بر آيد

جوان و دلربا

دل تنگ تر از سنگ صبور

با باد همسفر مي شويم

تا بار ديگر مه رخ تازه شكفته را نظاره كنيم

و شادمان از نو شكفتنت

تازه مي شويم

و ديدارمان تازه مي شود.

                                     براي بهناز عزيزمان

چرت ميزند انگاري اين دنيا

خوابش سنگين است

ماهي ها كف رودخانه

روي شن ها دراز به دراز افتاده اند

و خفگي

دارد از در و ديوار اين شهر مي بارد.

راستي پرسيدي ساعت چند است

زياد گران نيست

ساعت خواب است

خفتگان بيدارند

و بيداري خواب.

ساعت من خواب رفته

انگاري زمين و آسمان خواب رفته اند

روزگاري بي عشقي است.

عاشق؛

همه عاشقند

كاسبان عشق را سيري 2000 تومن آب مي كنند

 جاي لبو

و باقالا مي فروشند

 سيري 1000

كاسب خميازه مي كشد از سر سيري. 

اینجا همه می خوابند.